A escena penetra no noso cerebro como un lóstrego mortal. Unha muller cae, alcanzada por un disparo a queimarroupa perpetrado polos axentes do ICE, eses mozos de recentemente estreados uniformes, as súas lentes negras e un inconfundible estilo marcial de cerebros baleiros. De súpeto, ábrese o pano e, coma se...
Por desgraza, non falamos de cifras aleatorias nin tampouco de décimos de lotería. Son cifras que nos reflicten o lado máis escuro dun sistema que outorga privilexios con precisión de cirurxián e condena a equidade sen o máis mínimo pestanexo. O 1% máis rico do planeta viu crecer a súa...
A educación inclusiva é moito máis que un modelo pedagóxico: é unha postura ética e social que busca garantir que todos os estudantes, sen importar as súas capacidades, xénero, orixe étnica, condición socioeconómica ou calquera outra diferenza, teñan acceso equitativo a unha educación de calidade en igualdade de dereitos. Este...
Viviamos nós no segundo, e os meus tíos no primeiro. Cando chegaba decembro, os meus curmáns montaban un Belén que, desde a miña perspectiva infantil, era monumental. Nel, sobre unha montaña de pedras e musgo, alzábase o castelo de Herodes, feito de cartón pedra e mala fama. Cada día baixaba...
Os congresistas entraban no Salón de Plenos do Congreso. Iniciaban un novo curso parlamentario. Tono serio, que sempre queda mellor na televisión, salvo algúns líderes empeñados en mostrar a súa traballada e branqueada dentadura. De súpeto, expectación: na tribuna, desafiante, aparece a figura ectoplasmática de Miles Davis interpretando “Blue in...
Unha lúgubre cor bermellón asolagaba a habitación. Cortinas e colchas, cando se dispoñía delas ou chas prestaban, decoraban camas e xanelas. O celofán do queixo Trébol —si, o queixo de bóla— servía para tinguir as lámpadas. Vermello. Vermello na luz. Vermello na febre. Vermello na espera. Así lembramos os da...
En Galicia, o lume non só devora bosques. Tamén consome a paciencia dos viaxeiros, a dignidade do transporte público e a decencia de quen ve na desgraza allea unha oportunidade de negocio. Mentres os montes de Ourense arden entre A Mezquita e A Gudiña, o tren detense, o fume instálase...
Quizais non saibamos sinalar as coordenadas exactas de Gaza, quizais porque esa referencia xa non se pode expresar en graos, minutos e segundos, senón en cadáveres, ruínas, fame e morte. A tradición rabínica, a mística xudía e a Cábala remítennos a un Tikún Olam, ese ideal de reparar o mundo....
Hoxe máis que nunca, necesitamos reivindicar a complexidade, o pensamento lento, a humildade intelectual e o dereito a non sabelo todo. Fronte ao ruído, a dúbida pode ser unha forma máis elevada de lucidez.